Na de Grand Prix van Monaco reist de Formule 1 af naar het prachtige Montreal om het seizoen voort te zetten. In Canada wordt al jaren Circuit Gilles Villeneuve gebruikt om de Grand Prix van Canada op te verrijden. Dit circuit ligt op een groen eiland in het midden van de stad. Naast mooie beelden vanuit de helikopter levert dit circuit vaak spannende races, zelfs als het qua eigenschappen zo ongeveer lijnrecht tegenover de vorige wedstrijd staat. Waar Monaco extreem traag was, is Circuit Gilles Villeneuve namelijk pijlsnel. Dat betekent dat er weer andere kanshebbers boven zullen drijven dan in de afgelopen wedstrijd, waaronder uiteraard Max Verstappen, Sergio Pérez en Charles Leclerc.
Nemen we deze baan onder de loep dan zien we dat eigenlijk alleen de eerste sector serieus veel bochten bevat. De doordraaier na de start-finish kost veel snelheid, evenals bochten drie en vier, die van sector 1 de traagste sector van de baan maken. Dit is dus in theorie de sector waar veel tijd gewonnen kan worden wanneer teams voor veel downforce kiezen. Hier wordt bewust 'in theorie' voor gezet, want geen van de teams overwegen ook maar ogenblikkelijk om werkelijk met veel downforce te rijden hier.
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Een rondje circuit Gilles Villeneuve. (Foto: Mercedes AMG F1)
Waarom? Dat wordt in sector 2 al duidelijk. De straight in deze sector wordt onderbroken door een snelle rechter en linkerbocht, opgevolgd door wederom een redelijk lang stuk. Deze sector is misschien wel een van de minst gecompliceerde sectoren van de kalender, naast het feit dat hij redelijk klein is. Hier is weinig downforce vereist, hoewel coureurs wel veel snelheid mee kunnen nemen richting het rechte stuk wanneer ze bocht 8 en 9 goed nemen, en zich niet verslikken in de typisch hoge kerbs die daar liggen.
Dan hebben we nog de laatste sector. Deze sector begint met een hairpin. Bij het uitkomen van deze hairpin is tractie heel erg belangrijk, want sector 3 kent twee lange straights. De eerste komt na de hairpin, de tweede na de wall of champions - een bijnaam die gegeven is aan de muur bij bocht 14, nadat diverse wereldkampioenen er raceweekenden weggooien. Michael Schumacher en Mika Hakkinen zijn twee voorbeelden van kampioenen die ooit moeite hadden met deze bocht. Ook hier geldt: veel tractie is veel tijdswinst tot aan de eerste bocht.
Red Bull Racing had het in Monaco moeilijk. Wanneer rechtelijnsnelheid van weinig belang is, krimpt het voordeel van de regerend wereldkampioenen. Daarom kwamen Verstappen en Pérez totaal niet tot hun recht in het vorstendom, hoewel de kwalificatieprestatie van Pérez flink ondermaats was - zo ondermaats dat de kans op punten sowieso al bijzonder klein was. Voor Verstappen betekende de slechte vorm van zijn team en de rode vlag in ronde 1 dat een zesde plek het maximaal haalbare was.
Canada is een nieuwe ronde en biedt zodoende nieuwe kansen voor het team. Red Bull zal erop gebrand zijn om na de verliespartij weer te tonen waarom zij bovenaan de scorelijst staan en kunnen dit bovendien doen op een circuit dat ze redelijk goed zou moeten liggen. Zoals we vorig jaar gezien hebben is het absoluut niet vanzelfsprekend dat Red Bull hier met afstand de snelste renstal is - denk even aan hoe spannend Carlos Sainz het maakte in de jacht op Verstappen.
Toch mogen we er vanuit gaan dat het het team uit Milton Keynes is dat dit weekend vooraanstaat. Red Bull heeft namelijk de hoogste aerodynamische efficiëntie. Dat betekent dat ze minder tijd inleveren in de bochten wanneer ze voor een afstelling gaan met maximale downforce, waar concurrenten zoals McLaren dat bijvoorbeeld meer doen. Wel moet hierbij gezegd worden dat de cornering speed van McLaren inmiddels zo goed is dat het verschil niet groot meer zal zijn, ook niet op racepace.
Daarnaast moeten we benadrukken dat Red Bull in Monaco bijzonder slecht uit de verf kwam tijdens een race die bochten kende met hoge kerbs. Canada heeft kerbs met vergelijkbare eigenschappen, en dat kan Red Bull pace kosten. Moet Red Bull de rijhoogte daardoor verhogen en de concurrentie niet dan kan dat het gat tussen het team van Verstappen en Pérez en de rest van de grid verkleinen, zo niet totaal neutraliseren. De spanning hangt in de lucht.
Kijken we naar de toppers van de subtop dan springt Ferrari in het oog. Ferrari heeft eigenlijk al jaren heel erg veel tractie. Dat houdt in dat ze bij het uitkomen van de bochten relatief veel grip hebben en daarom weinig moeite hebben met chicanes wanneer deze lange rechte stukken splijten. Canada is een circuit dat rechte stukken heeft die gespleten worden door trage en middelsnelle bochten. Het illustere Italiaanse team kan hiervan profiteren, mochten ze in vorm zijn dit weekend.
Vooral op zaterdag liggen er daarom kansen voor Leclerc, de man die vorig raceweekend zijn thuiswedstrijd won. Hij heeft over één ronde bijzonder veel snelheid en het zou niet verrassend zijn als hij Verstappen serieus uit gaat dagen voor pole. Met de vorm van Sainz die we hier vorig jaar gezien hebben zou het ook zomaar kunnen dat hij richting een podium gaat op zondag, al helemaal als Pérez de matige prestaties van de afgelopen races doortrekt.
Voor dit weekend identificeren we drie heren die aan puntenfinishes mogen denken, maar de eerste wel met een voorwaarde. Fernando Alonso heeft geen beste vorm de laatste tijd, veelal afkomstig van het feit dat Aston Martin haar zaakjes niet op orde heeft. Desalniettemin zien we in de sectortijden van voorgaande snelle sectoren dat de tweevoudig wereldkampioen in dit soort sectoren veel snelheid weet te genereren. Heeft Aston Martin eindelijk weer eens een goed weekend dan kunnen we wat van hem verwachten.
Tevreden zal Yuki Tsunoda momenteel niet zijn, na het nieuws van Pérez' contractverlenging. Wellicht dat hij die emotie om kan zetten in snelheid, want met drie puntenfinishes op rij is hij de man van het moment voor Red Bulls dochterteam, Racing Bulls. Sinds de Grand Prix van Australië lukt het RB steeds vaker om de bolide goed aan de praat te krijgen. Er is op papier geen reden om aan te nemen dat dit ze in Canada niet gaat lukken, dus ook op Tsunoda moet je letten.
Houd tenslotte een oogje op Haas-coureur Nico Hülkenberg. Van de achterhoedeteams is Haas niet het team met de meeste rechtelijnsnelheid, maar Hülkenberg heeft in Saoedi-Arabië, Australië en China - drie circuits waarop straight line speed wel degelijk belangrijk is - punten gescoord. Het zou mooi zijn als Hülkenberg dat in Canada ook weer weet te realiseren, met name omdat ze gedurende de vorige wedstrijd in Monaco allebei de auto's verloren in de eerste ronde.
Lees het artikel op de mobiele website