Dat Red Bull Racing met Max Verstappen de Grand Prix van Groot-Brittannië won, kwam voor niemand als een verrassing. Achter de dominante Nederlander waren de krachtsverhoudingen echter redelijk omgeschud met een goed presterend McLaren en Williams en een slecht presterend Ferrari en Aston Martin bijvoorbeeld. Autosportjournalist Mark Hughes verklaart waarom het veld zo is opgeschud op Silverstone.
'Dat Red Bull zou winnen, stond op voorhand al in de sterren geschreven natuurlijk. Onafhankelijk van hoe goed of slecht de RB19 is afgesteld, vooraan eindigt hij toch wel. De enige vraag is alleen hoe groot of klein het verschil tot de rest van het veld is. Dit weekend was dit was kleiner dan in Oostenrijk, ten opzichte van McLaren tenminste', zo begint de journalist zijn analyse bij The Race. De grootste verrassing van het weekend kwam in de gedaante van McLaren, dat zonder de safety car een dubbel podium had gepakt. Er waren verschillende redenen waarom de krachtsverhoudingen dit weekend zo verschilden van voorgaande weekenden, maar het centrale thema is volgens Hughes de prestatieconvergentie. Het circuit en de banden zorgden ervoor dat het veld dichter op elkaar schoof.
'De layout van dit circuit is relatief eenvoudig voor een moderne F1-auto. Met het grondeffect en de bizarre snelheden die deze wagens in veel bochten behalen, is er weinig wat ze van elkaar onderscheidt. Zelfs de slechte auto's zijn hier goed.' Daarnaast is ook de aerodynamische efficiëntie van groots belang. Zo winnen sommige teams normaal veel tijd in de langzamere bochten door een hogere mate van neerwaartse druk, maar dit kost op het rechte stuk weer tijd door een hogere mate van luchtweerstand. 'Aston Martin en Williams leveren hier een perfect voorbeeld bij. De Aston Martin genereert veel meer downforce, waardoor deze normaal ongeveer 0,8 seconden sneller is dan de Williams. Maar op Silverstone is daarvan niks terug te zien. De downforce zit je hier alleen maar in de weg, want het grootste deel van het circuit is op hoge snelheid.'
Wagens met een goede aerodynamische efficiëntie en veel downforce zijn natuurlijk het snelste, zo benadrukt ook Hughes. 'De Red Bull is het perfecte compromis tussen deze twee dingen.' Het enige moment dat Verstappen aan de bak moest, was toen hij bij de start zijn plek verloor aan Lando Norris. 'Het was slechts een kwestie van wachten voor Verstappen de leiding zou heroveren natuurlijk. De Red Bull heeft vaak wat meer tijd nodig om de voorbanden op temperatuur te krijgen, maar toen dit eenmaal gebeurd was, was er geen houden meer aan.' Na de inhaalactie op Norris kon de Nederlander de race volledig controleren. 'Verstappen had nooit minder dan de volledige controle. Hij was niet blij met de afstelling van de auto, maar qua rondetijd kwam hij nooit in gevaar.'
Naast het circuit hadden ook de banden een soort nivellerende werking. De bandendegradatie was een stuk lager dan verwacht en er was niet één band die voor iedereen het beste werkte. 'Op Silverstone is het wel eens vaker voorgekomen dat bij lage temperaturen de banden niet zo hard slijten. Voor deze wagens zijn de hogesnelheidsbochten slechts een paar knikjes en met relatief lage temperaturen blijven de banden dan lang goed.' Bij Pirelli waren ze tevreden over de prestaties van het rubber en ook Hughes zag een positieve werking van de banden. 'Verschillende compounds werkten goed voor verschillend auto's. Zo ging de McLaren als een trein op de harde band, terwijl de Mercedes goed ging op de zachte band. Dit zorgde ook voor meer convergentie.'
Lees het artikel op de mobiele website