Met het spannende slot van Imola in het achterhoofd richt de Formule 1-grid haar pijlen op de volgende uitdaging. Aankomend weekend vormt misschien wel het meest iconische circuit van de kalender het strijdtoneel voor Max Verstappen, Lando Norris en de rest van de heren. Circuit de Monaco is voor de kijkers thuis zeker de meest geliefde baan van de kalender niet, maar vergis je niet: voor de coureurs is het een zeer pittige wedstrijd die zo'n anderhalf uur lang opperste concentratie vereist.
De primaire reden dat deze Grand Prix voor de coureurs zo zwaar is, is omdat Monaco hét straatcircuit van het jaar is. Nauwe trage en mediumsnelle bochten volgen elkaar in sneltreinvaart op, onderbroken door enkel een straight bij de start-finish, en een relatief snel stuk wanneer de coureurs door de tunnel rijden. Logischerwijs spreken we bij Monaco van een circuit dat zeer traag is en dus een extreme mate van downforce en tractie beloont. Daarmee kunnen we al wel enkele coureurs en teams naar voren schuiven voor dit weekeinde.
De track map van Circuit de Monaco. (Foto: Mercedes AMG F1)
De doorgewinterde Formule 1-fan kan ze wellicht dromen, maar toch kijken we even naar de sectoren van Circuit de Monaco. De trage eerste bocht wordt opgevolgd door een snellere bochtencombinatie, maar die de coureurs wel heuvelopwaarts benaderen. De heuvel op wordt heel even snelheid opgebouwd, maar in de daaropvolgende twee knikken levert men die snelheid meteen weer in, op weg naar de traagste bocht van de kalender. Met slechts 45 kilometer per uur is de hairpin in Monaco met afstand de bocht waarin coureurs de minste snelheid mee kunnen nemen.
Na de Grand Hotel-hairpin en Mirabeau snellen de coureurs de tunnel door, tackelen ze de Nouvelle Chicane en komen ze in het complexe laatste onderdeel van de ronde terecht, ook wel de zwembadsectie. Deze laatste zeven bochten zijn zeer uitdagend. Met name bij piscine wordt een foutje genadeloos afgestraft. Pakt een coureur daar te veel kerb dan is het vaak al te laat om de bolide uit de muur te houden, een gegeven waar Charles Leclerc en Verstappen over mee kunnen praten. En dan hebben we de megaklapper van Mick Schumacher in 2022 nog niet eens aangehaald. De kleinste afleiding kan in dit deel van het circuit grote gevolgen hebben.
Prestaties van voorgaande wedstrijden erbij pakken heeft voor de race in Monaco redelijk weinig zin. Weinig sectoren van de afgelopen wedstrijden zijn zo traag als de sectoren in de dwergstaat. Desalniettemin doen we een poging door te kijken naar onder meer sector 2 van Miami, een sector met zowel een recht stuk als zeer trage, opeenvolgende bochten die de coureurs significant afremden en technisch uitdagend waren.
Zowel Verstappen als teamgenoot Sergio Pérez presteren goed in sectoren waarin de snelheid relatief laag ligt. Dat heeft uiteraard voor een groot deel te maken met het feit dat de Red Bull in trage sectoren sterk is en over de gehele breedte van de grid de meeste downforce genereert. Weten de heren de auto uit de muur te houden dan mogen we aannemen dat een van de drie podiumplekken sowieso naar de Red Bull-heren gaat.
Andere namen die boven komen drijven wanneer we naar trage sectoren van de eerste zeven races kijken, zijn Norris, Oscar Piastri en Charles Leclerc. Dat maakt een inschatting van welk team beter zal zijn een interessante opgave. Enerzijds hebben we gezien dat McLaren de upgrades van Imola aan de praat heeft gekregen en dat de McLaren momenteel over meer snelheid lijkt te beschikken dan de Ferrari. Dat is bij Norris zo, maar ook bij teamgenoot Piastri die Carlos Sainz in Imola moeiteloos voorbijging.
Anderzijds heeft Helmut Marko voorafgaand aan het weekend aangegeven dat hij van Ferrari meer verwacht dan van de Britse concurrenten. Daar gaf de Red Bull-adviseur als reden voor dat het in Monaco vooral gaat om de zaterdag. Hij heeft gelijk, de kwalificatie is belangrijker dan de race omdat het nagenoeg onmogelijk is om in te halen tijdens de race. Met Leclerc heeft Ferrari bovendien een coureur die over één ronde bijzonder veel snelheid heeft. Ook is bekend dat de Ferrari goede tractie heeft, een eigenschap die in Monaco veel tijdswinst op kan leveren.
Draait het om de twee topcoureurs van McLaren en Ferrari, te weten Norris en Leclerc, dan zou een gokje op de Monegask niet onbegrijpelijk zijn. Voor zover er thuisvoordeel geldt in de autosport heeft Leclerc dat ook nog eens aan zijn zijde, hoewel dat hem tot op heden weinig geluk gebracht heeft in de afgelopen Grands Prix op Monegaskische bodem.
Overige potentiële puntenscorers aankomend weekend zijn onder anderen Fernando Alonso en Nico Hülkenberg. Alonso heeft geen al te best weekend achter de rug in Imola, maar het was niet alsof Aston Martin de boel goed op de rails had, naast het feit dat de Spanjaard in Q3 crashte - geen handige generale repetitie voor de kwalificatie. Zijn exit in Q1 kon hij op zondag niet rechttrekken, maar dit weekend heeft hij een herkansing. Aston Martin doet het in trage sectoren niet slecht. Dat spreekt al in het voordeel van de routinier. Ook heeft Alonso met meer dan 20 jaar ervaring in de Formule 1 veel in Monaco geracet. Deze ervaring kan op het nauwe straatcircuit wat waard zijn.
Een laatste kandidaat voor een verrassend eindresultaat is Hülkenberg. Waarom de Duitser, hoor ik u vragen? Door de Sky Sports F1-commentatoren wordt hij steevast Mr. Saturday genoemd, en terecht. Tijdens de kwalificatie staat de Haas-coureur er vrijwel altijd, en we hebben eerder al geconstateerd dat zaterdag de belangrijkste dag is in Monaco. Komt Hülkenberg de kwalificatie uit met een top tien-positie in handen dan is de kans dat hij deze naar een puntenfinish converteert serieus aanwezig. Al met al beloven de straten van Monaco een interessant weekend op te leveren, wellicht niet vanwege een grote hoeveelheid inhaalacties, maar wel vanwege vragen rondom verhoudingen tussen de teams en coureurs wanneer de gemiddelde snelheid écht heel laag ligt.
Lees het artikel op de mobiele website