De Britse analist Mark Hughes had niet verwacht dat de Grand Prix van Emilia-Romagna nog met zo'n spannende ontknoping zou eindigen. Hughes dacht dat het belangrijkste gevecht eerder tussen Lando Norris en Charles Leclerc om P2 zou gaan, en zag niet aankomen dat de McLaren-coureur nog de aanval op Max Verstappen zou openen. De analist pluist daarom uit hoe het kwam dat Norris nog zo dicht bij de drievoudig wereldkampioen kon komen.
'Dit was een langzame race die uitgroeide tot een hondengevecht', is het oordeel van de Britse analist over de race in Imola, voor The Race. Verrassend, vond Hughes, want aan het begin van de race waren er nog geen signalen dat Norris tegen het einde van de 63 rondes de strijd met Verstappen aan zou kunnen gaan. De Nederlander reed namelijk al vroeg bij de Brit weg. 'Het zag er niet naar uit dat het zo'n (spannende, red.) race zou worden toen Verstappen in ronde 24 zijn routinematige enkele stop maakte met een voorsprong van meer dan zes seconden op Norris.'
Hughes zag in de eerste helft van de race vooral een gevecht tussen Norris en Ferrari's Leclerc ontstaan om de tweede plek, maar er kwam op een gegeven moment een kantelpunt voor de jonge Brit. 'Toen kwam Norris zijn beloning: de beste Ferrari's waren opgebruikt en Norris was nog steeds in goede vorm.' Met zijn tweede plaats veiliggesteld, kon Norris toen de aanval gaan openen op Verstappen. 'Achteraf gezien was dat het moment dat Norris plotseling de Red Bull dramatisch binnenhaalde. In tien ronden kromp de voorsprong van Verstappen van zes seconden tot het punt waarop de McLaren in DRS-bereik kwam, en vanaf dat punt was alles mogelijk. Zelfs tegen Verstappen.'
De Britse analist zag dat de banden van Verstappens RB20 het op dat moment 'weer hadden begeven, zelfs de harde band', en de banden 'waren te ver afgekoeld toen het profiel versleten en dun werd'. Voor Verstappen leek het daarom tegen het einde van de race alsof hij op 'ijs' reed. 'Dit was het vervolg op het set-up-dilemma waar Red Bull het hele weekend al mee worstelde', legt Hughes uit. 'Het (Red Bull-team, red.) kwam hier aan met een set-up die gericht was op het minimaliseren van de bandkorrel die hier vaak de beperking vormt. Veel downforce, zoveel dat we op vrijdag zagen dat de RB20 op de rechte stukken ongewoon veel rondetijd verloor aan de McLaren en Ferrari. Vooral zonder DRS. Maar het was erger dan alleen het teveel aan luchtweerstand. Het was de moeilijke balans die het met zich meebracht.'
Volgens Hughes hielpen de karakteristieken van het Imola-circuit de RB20 ook niet. 'Dit is een van die circuits waar je gedwongen wordt om een vrij grote rijhoogte te gebruiken vanwege de contouren van het circuit en de aard van de kerbs. De set-up is altijd een zeer delicate afweging tussen de mechanische eigenschappen en die van de aerodynamica. Dat is geen combinatie waar Red Bull van oudsher van houdt. Denk aan Singapore vorig jaar', sluit Hughes zijn analyse af.
Lees het artikel op de mobiele website