Met het Las Vegas Strip Circuit heeft de Formule 1 er een nieuw circuit bij. Om de zware nadruk op het showaspect van de sport te accommoderen heeft Liberty Media een straatcircuit ontwikkeld dat door het hart van Las Vegas loopt. Wat zijn, naar aanleiding van de eerste verreden minuten, de eerste indrukken van dit straatcircuit? Is de Grand Prix van aanstaande zondag er eentje om naar uit te kijken?
We trappen af met een kleine omgevingsupdate. 'Er is momenteel erg weinig grip', aldus George Russell, die in de eerste minuten van de eerste vrije training eigenlijk meteen al aangaf waar Pirelli voorafgaand aan het raceweekend voor waarschuwde. De coureurs racen bij lage temperaturen dit weekend en dat betekent dat er stevig gewerkt moet worden om de banden op temperatuur te houden, al helemaal vanwege het gebrek aan snelle bochten.
Laten we even in het meest prominente stuk van het circuit duiken. Voordat VT1 stilgelegd werd, vanwege de schade bij Carlos Sainz, stelde Lewis Hamilton het kroonjuweel van dit circuit tentoon - het lange rechte stuk op The Strip. Een megastraight van bocht 12 naar bocht 14. Het rechte stuk kent weliswaar een bocht, maar deze is zo flauw dat hij nagenoeg verwaarloosbaar is, kijkend naar de mogelijkheid voor coureurs om het gehele stuk vol gas te gaan.
Omdat de DRS-zone in Sin City aan het einde van het rechte stuk ligt, krijgen de rijders de optie om voorafgaand daaraan al richting de staart van de voorligger te rijden. Dat maakt inhalen makkelijker, maar heeft wel als nadeel dat coureurs vervolgens niet weer in de slipstream bij de concurrent kunnen duiken en kunnen verdedigen. Omdat de eerste DRS-zone (The Strip is technische gezien namelijk de tweede) pas na een aantal stevige bochten komt, lijkt het er niet op dat de Formule 1-coureurs deze eerste zone kunnen gebruiken om terug te slaan.
De eerste bochtencombinatie lijkt een stuk soepeler dan in eerste instantie verwacht. Na de start-finish oogde het op de tekeningen van de Formule 1 alsof de eerste bocht vrij scherp zou zijn, maar dat valt mee. Sterker nog, bochten 1, 2 en 3, en in het verlengde daarvan bocht 4 ook, hebben bijna iets sierlijks vergeleken met de rest van de baan. Met name in bocht 3-4 willen de rijders veel snelheid maken om mee te nemen het rechte stuk op; ergens heeft het wat weg van de laatste bocht van Autódromo Hermanos Rodríguez in Mexico. De g-krachten liggen hier hoog.
De vierde bocht mondt uit in een recht stuk, maar het is eigenlijk alleen met recht recht te noemen, en niet vlak. Net zoals in Austin, waar het Circuit of the Americas ligt, is het asfalt niet egaal. Op de eerste beelden was duidelijk te zien dat er golvende hobbels in het asfalt zitten. Wel zijn deze dusdanig breed dat ze het gehele asfalt beslaan, dus coureurs zullen er geen andere lijnen door rijden. Wel valt het op.
Interessant is dat de Formule 1 ervoor gekozen heeft om soms coulant te zijn met de uitloopstroken, en soms ook totaal niet. Neem bocht 5, een 90-gradenbocht, als voorbeeld van het laatstgenoemde scenario. De coureurs komen net van een lang recht stuk af en rijden als het ware recht tegen een muur aan. Hier resulteert een foutje ongetwijfeld minstens in schade.
Kijken we verderop in sector 2 naar de bochten, specifiek bochten 7 en 8, dan zien we dat de ontwerpers van het circuit daar weer wél ruimte voor foutjes laten. Deze bochtencombinatie gaat een interessante worden. Hij kent namelijk twee flinke, casino-geïnspireerde kerbstones die elkaar kort opvolgen. Lando Norris zagen we deze kerbs al als een soort rails gebruiken. Maken de coureurs hier een foutje dan hoeft dat niet per se tot een DNF te leiden, maar veel tijd kost het ze wel.
Laten de rijders deze bochten achter zich dan overkomt ze eigenlijk min of meer hetzelfde als in bocht 5 - ze komen een muur tegen en dat houdt in dat ze voorzichtig moeten zijn op weg naar de slinger richting bocht 12 (bestaande uit bochten 10 en 11, vol gas). Deze slinger heeft bijna een soort Albert Park-achtige feel.
Terecht viel Sky Sports-commentator Karun Chandhok op dat tussen bochten 10 en 12 het asfalt ook niet vlak is. Aan boord bij Hamilton zag je de Mercedes licht omhoog stuiteren terwijl hij door dit gedeelte van het circuit schoot. Het lijkt er niet op dat het hoogteverschil voldoende is om coureurs echt af te schrikken en te forceren om gas in te houden, maar mocht een van de rijders een deel van de grip verliezen door het (deels) wegvallen van het grondeffect dan zou dat voor gevaarlijke taferelen kunnen zorgen.
Charles Leclerc en straatcircuits: we weten dat dit geen gelukkig huwelijk is. Azerbeidzjan en Monaco zijn twee voorbeelden van krappe banen waarop hij het naar eigen zeggen het leukst vindt om te racen, maar waar hij in praktijk nog wel eens steken laat vallen. Het meest sprekende voorbeeld? De 'I am stupid'-quote van zijn frontale botsing met de muur in de bochtige tweede sector van Baku City Circuit.
Ook dit weekend heeft hij weer een straatcircuit te overmeesteren. Deels kan hij rekenen op coulance van de ontwerpers, zoals eerder aangegeven, maar bocht 12 is hier geen voorbeeld van. Deze bocht naderen de rijders met heel veel snelheid en wordt ingeluid door een redelijk hoge kerb. Strak daarop volgt de muur, zoals je bijvoorbeeld ook ziet bij de op één na laatste bocht voor het rechte stuk in Azerbeidzjan. Die combinatie van kerb en een gebrek aan ruimte is al vaker zeer kostbaar gebleken.
Wat dit gedeelte van het circuit nog iets risicovoller maakt, is het feit dat coureurs hier ook bereid moeten zijn om risico te nemen. Bocht 12 is namelijk de knik die voor The Strip ligt. Hoe meer snelheid hier meegenomen wordt, hoe groter de kans op een succesvolle inhaalactie aan het einde van het rechte stuk. Rijders zullen hier dus niet voorzichtig zijn, en dat terwijl we het hebben over vermoedelijk de meest pittige knik van het op één na langste circuit van de kalender - alleen Circuit Spa-Francorchamps is langer.
Moet Charles Leclerc vrezen voor bocht 12 in Las Vegas?
Voor een evenement dat zo gemarket is als deze race was het toch vrij pijnlijk te noemen dat de eerste vrije training na tien minuten al afgelopen was. Er kwam een putdeksel los en vrij snel constateerde de wedstrijdleiding dat deze schade niet tijdig gerepareerd kon worden. Een puntje van kritiek, gezien de ruime voorbereidingstijd die de F1 gehad heeft en recente voorbeelden van putdeksels die voor problemen gezorgd hebben in raceweekenden, zoals bij Russell in Azerbeidzjan aan het einde van vorig decennium.
Ook hangen er boven The Strip bijvoorbeeld gewoon nog stoplichten. Het risico bij deze constructies is wellicht niet zo groot als bij putdeksels, maar mocht een van deze stoplichten om wat voor reden dan ook losraken en op het circuit vallen dan kan dat voor serieus gevaar zorgen. Al met al heeft de organisatie van het evenement dus nog wel een stevig evaluatiemomentje nodig om te bepalen of ze qua veiligheid wel alle nodige maatregelen getroffen hebben, zo lijkt het.
Afgaand op de eerste lay-out was het lastig om een helder beeld te krijgen van wat ons als Formule 1-fans te wachten stond dit weekend. Enerzijds kent het circuit een interessante, vermakelijke afwisseling van rechte stukken en trage bochten. Afstellingtechnisch is Las Vegas dus een uitdaging, maar ook voor de coureurs zal het geen makkelijk circuit zijn. Dat is mooi. Anderzijds kent het enkele 90-gradenbochten die de flow uit een ronde halen en waarvan we weten dat coureurs ze niet erg prettig vinden, en zullen de vele straights coureurs forceren om te wachten met inhaalacties en in de bochten vooral de ideale lijnen te rijden.
De bochtige sectoren die het circuit kent, vallen in positieve zin op. Met name bochten 1, 2, 3 en 4 zullen het racen waarschijnlijk meer accommoderen dan in eerste instantie gedacht, al helemaal omdat ze na een flinke straight met een knik liggen. De bochtencombinaties van de tweede sector zien er interessant en uitdagend uit, en de uitloopruimte betekent dat de rijders hier iets meer risico kunnen nemen.
Bocht 12 is het deel van de baan waar het voor fans én coureurs aardig billenknijpen kan worden. The Strip kan na verloop van tijd bovendien potentieel een van de meest iconische rechte stukken van het kalender worden, eigenlijk vergelijkbaar met die van Azerbeidzjan. Wel is dit voorwaardelijk aan dat de putdeksels goed vastgelijmd zijn en veelal afhankelijk van de werkelijke hoeveelheid spektakel die de wedstrijd zondag aanstaande met zich meebrengt. Het is nog afwachten wat de rijders precies maken van deze baan, maar potentie heeft hij zeker.
Lees het artikel op de mobiele website